وجود اکسیژن محلول باعث خوردگی در تجهیزات نفتی می‌گردد. اکسیژن زداها مواد شیمیایی هستند
که با اکسیژن محلول در سیال واکنش داده تا میزان خوردگی ناشی از وجود اکسیژن را از بین ببرند و یا کاهش دهند. سولفیت (SO3-2) و یا بیوسولفات (HSO3-2) با اکسیژن طی یک واکنش اکسایش – کاهش ترکیب شده و در حضور کاتالیست‌های نیکل و کبالت سولفات (SO4-2) تولید می‌کنند. بدین ترتیب از خوردگی ناشی از اکسیژن جلوگیری می‌گردد. یکی از نکات مهم و اساسی، برای کاهش مقدار اکسیژن محلول پیش از استفاده از جاذب، حذف هوا در مسیر کف زدایی و هواگیری مکانیکی است. اکسیژن زداها بافرهایی زرد رنگ و کاهنده قلیایی آب هستند که جهت جلوگیری از تابش مستقیم نور خورشید در ظرف سر بسته نگه‌داری می‌شوند. از جمله موادی که کاربر بسیار گسترده‌ای به عنوان اکسیژن زدا دارند سدیم سولفیت (Na2SO3) و هیدرازین (N2H4) هستند، که معمولا هر دو آن‌ها به عنوان مواد اکسیژن زدا در سیستم‌های کاتالیستی به منظور حذف اکسیژن در دما و فشار پایین به کار می‌روند. دی اتیل هیدروکسیل آمین (DEHA) نیز کاربرد گسترده‌ای به عنوان اکسیژن زدا دارد. از جمله مزیت‌های استفاده از این ماده عبارتند از:

  • بازدهی بالا در حذف اکسیژن
  • نیاز به مقدار کم‌
  • میزان سمی بودن پایین
  • سرعت واکنش بالا با اکسیژن