این مواد ترکیبات آلی مصنوعی و یا طبیعی می باشند که ویسکوزیته بالایی دارند.معمولاً در الکل قابل حل هستند اما در آب حل نمی شوند. این ترکیب به طرق گوناگون طبقه بندی می شود که بستگی به ترکیب شیمیایی و مورد مصرف آن دارد. همچنین کاربردهای زیادی در تولید پلیمر دارد. رزین طبیعی از گیاهان بدست می آید. بهترین نمونه آن شیره درخت کاج است که بوی تندی دارد. این ماده بسیار چسبنده است ولی در اثر گذشت زمان سفت می شود. در اکثر موارد پلیمرها با رزین‌های مصنوعی ساخته می شوند که ارزانتر و تصفیه آنها راحت تر است. انواع رزین‌های مصنوعی پایدارتر، قابل پیش بینی تر و یکنواخت تر از رزین‌های طبیعی هستند چون تحت شرایط کنترل شده ساخته می شوند و امکان تولیدات ناخالص در آن وجود ندارد. آنها از طریق ترکیب کردن مواد شیمیایی در آزمایشگاه ساخته می شوند و نتیجه واکنش تشکیل ترکیبات چسبناک است. این ماده می تواند در تولید پلاستیک، رنگ و بسیاری از مواد مشابه بجای رزین طبیعی مصرف شود.

 

ایمنی ماده شیمیایی ماده شیمیایی رزین (Resin):

تماس با چشم:
حساسیت پوستی در صورت تماس مستقیم بدون دستکش؛

تنفس:
مشکلات تنفسی در صورت استنشاق بخار حاصل از واکنش رزین و هاردنر؛

 

انواع رزین‌ها عبارتند از:

  • رزین‌ پلی‌استر
  • رزین اپوکسی
  • رزین‌ وینیل‌استر
  • رزین فنولیک

صنایعی که رزین در آن کاربرد دارد:

این مواد در صنایع گوناگونی از جمله تولید محصولات هنری و تزئیناتی، تولید رنگ، ساخت پلاستیک ها، تهیه ی کفپوش ها و… مورد استفاده قرار می گیرند.